کیبو به ایستگاه فضایی بین المللی متصل شد

کیبو، آزمایشگاه فضایی دیگری است که در ماموریت اخیر شاتل فضایی دیسکاوری به ایستگاه بین المللی فضایی ملحق شد.

کیبو آزمایشگاهی است که ساخت آن بر عهده ی ژاپن بوده و روز جمعه با موفقیت به ایستگاه فضایی بین المللی متصل شد. خدمه ی هفدهمین ماموریت ساخت ایستگاه فضایی بین المللی که با ماموریت 124 شاتل راهی ایستگاه فضایی شده بودند در یک راهپیمایی طولانی کیبو را به ایستگاه متصل کردند و اکنون کیبو آماده ی فعالیت است.

پس از چند سال وقفه که به دلیل سوانح و مشکلات شاتل پدید آمد، اینک ایستگاه فضایی بین المللی تا تکمیل شدن فاصله ی چندانی ندارد. چند بخش دیگر در ماموریت های آتی به ایستگاه اضافه خواهد شد و آنگاه ایستگاه فضایی تمکیل می شود.

در چند روز اخیر سرویس بهداشتی ایستگاه هم دچار مشکل شده بود که تعمیر شد و اکنون که این متن را می خوانید ایستگاه فضایی بین المللی هیچ مشکلی ندارد.

تصاویر زیر نگاهی است به هفدهمین ماموریت تکمیل ایستگاه فضایی بین المللی که با همکاری بین المللی ساخته شده و محلی است برای آزمایشات علمی انسان در فضا.

آرم هفدهمین ماموریت گسترش ایستگاه و 124امین ماموریت شاتل

آزمایشگاه فضایی «کیبو» که با موفقیت به ایستگاه فضایی بین المللی متصل شد

پرتاب شاتل فضایی دیسکاوری که خدمه ی و تجهیزات لازم را به ایستگاه فضایی بین المللی منتقل کرد

شاتل فضایی دیسکاوری که محموله ی خود را تخلیه کرده و در کنار ایستگاه جای گرفته است

فضانوردان در دو راهپیمایی فضایی با کمک بازوی روبوتیک ایستگاه، کیبو را به آن متصل کردند

آزمایشگاه فضایی کیبو روی ایستگاه

فضانوردان در حال آماده سازی کیبو

ایستگاه فضایی بین المللی پس از نصب کیبو اینگونه است

پس از ماموریت های بعدی در نهایت ایستگاه فضایی بین المللی با اضافه شدن بخش های جدید اینگونه خواهد بود

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره ی این ماموریت می توانید از این منابع استفاده کنید. + . +

ققنوس به سمت مریخ پر کشید

آیا حیات می تواند روی مریخ تداوم یابد؟ چند روز پیش مریخ نشین «ققنوس» برای جواب به این سوال راهی مریخ شد. فونیکس - ققنوس - با یک روز تاخیر به سمت مریخ به پرواز درآمد. ققنوس، اردی بهشت سال بعد به مریخ می رسد و قرار است که در ناحیه ای نزدیک به قطب شمال مریخ بنشیدند و به بررسی خاک و یخ زیر سطح مریخ بپردازد. منطقه ای که ققنوس در آن فرود می آید، سرشار از یخ آب است و هدف این مریخ نشین آن است که با بررسی ترکیبات شیمیایی خاک و مواد حل شده در یخ های مریخ به کمک آزمایشگاه کوچک شیمایی که همراهش است، نتیجه بگیرد که آیا محیط مریخ، برای حیات محیط مناسبی است و آیا حیات حتی به صورت بسیار ابتدایی (حیات باکتریال، میکروبی و گونه های بسیار مقاوم حیات) می توانند روی آن دوام بیاورند یا نه. ققنوس نمی تواند روی مریخ حرکت کند. تفاوت «مریخ نورد» با «مریخ نشین» هم در همین است. مریخ نوردها مثل «روح» و «فرصت» که هم اکنون روی مریخ هستند به هر جهت که بخواهند حرکت می کنند و نمونه هایی برای بررسی و تحقیق پیدا می کنند. ولی مریخ نشینی مانند ققنوس با استفاده از یک بازوی روباتی 2.5 متری نمونه هایی را برای بررسی از اطراف خود جمع آوری می کند و با دوربین خود تصاویر منطقه را به زمین مخابره می کند. البته خطراتی هم برای این پروژه وجود دارد که اینجا می توانید بیشتر در اینباره بخوانید. امید می رود که ققنوس با بررسی های خود روی آب و یخ مریخ بتواند مدارکی نشان دهنده ی توازن میزان یخ و آب در مریخ به دست آورد. همچنین پاسخ این پرسش را بیابد که آیا مریخ مکان مناسبی برای حیات است؟ ققنوس برای مدت سه ماه روی مریخ به بررسی خواهد پرداخت و سپس عمر آن روی مریخ پایان می یابد.

Can Mars sustain life? To help answer this question, last week NASA launched the Phoenix mission to Mars. In May 2008, Phoenix is expected to land in an unexplored north polar region of Mars that is rich in water-ice. Although Phoenix cannot move, it can deploy its cameras, robotic arm, and a small chemistry laboratory to inspect, dig, and chemically analyze its landing area. One hope is that Phoenix will be able to discern telling clues to the history of ice and water on Mars. Phoenix is also poised to explore the boundary between ice and soil in hopes of finding clues of a habitable zone there that could support microbial life. Phoenix has a planned lifetime of three months on the Martian surface.

سالگرد اولین گام بر ماه

در 20 جولای هزار 1969 نیل آرمسترانگ و ادوین باز آلدرین، دو نفر از فضانوردان آپولو 11 برای اولین بار گام بر سطح ماه گذاشتند. این عکس پانارومایی از محل فرود آنها روی ماه است. دریایی در سمت چپ در عمق تصویر است که آرمسترانگ فضاپیما را در آن به سلامت فرود آورد و گودالی نیز در سمت راست تصویر دیده می شود که 30 متر قطر و 4 متر عمق دارد. سپس از فضا پیما به قدر کافی دور شد تا این عکس را بگیرد. سایه ی او در سمت چپ عکس مشخص است. همچنین جسمی که در میانه ی تصویر است، دوربین دومی است که با استفاده از عکس آن و مقایسه با سایر عکس ها تصاویری سه بعدی به دست می آیند. پ ن : دریاهای ماه ربطی به دریا های زمین ندارند و اصولا روی ماه آب وجود ندارد این تنها یک اسم است آن هم به این دلیل که در گذشته تصور بر این بود که دشت های پهناور و تاریک روی ماه دریا هستند.